دایگی

(یِ) (حامص.) شیر دادن و پرستاری از کودک.<br>

(یِ) (حامص.) شیر دادن و پرستاری از کودک.

دایگی . [ ی َ / ی ِ ] (حامص ) دایگانی . حضانت . (تاج المصادر بیهقی ) (دهار). کار دایه . شغل دایه : چون کودکان ز دایه و مامک ز بخت خوش دیدی نشان دایگی و مهر مامکی . سوزنی . فلک بدایگی دین او درین مرکز زنیست بر سر گهواره ای بمانده دوتا. خاقانی . در کودکی محتاج دایگی حلیمه و بعد از آن محتاج نفقه ٔ عم ابوطالب و بعد از آن محتاج مزدوری و سفر شام و یمن و بعد از آن غلیان شوق حق و دیدار جبرئیل . (قصص الانبیاء ص ٢٤٤).