دباله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ لَ) (اِ.) تُرنج.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ لَ) (اِ.) تُرنج.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دباله . [ دَ ل َ ] (اِخ ) نام جائیست به حجاز. (معجم البلدان ).
دباله . [ دَل َ / ل ِ ] (اِ) دبال که ترنج باشد. (برهان ). ترنج را گویند. (جهانگیری ). باتو. (از برهان ) : آمدن لاله و گذشتن او کرد لاله ٔ رخسار من چو زرد دباله . ناصرخسرو.