دبداب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- طبل، دهل. ج. دبابیت.<BR>۲- شأن، شوکت، شکوه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- طبل، دهل. ج. دبابیت. ۲- شأن، شوکت، شکوه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبداب . [ دَ ] (اِ) آوازه و شأن و شوکت و شکوه و عظمت را گویند. (برهان ). سرفرازی و شکوه و بزرگی و آوازه . ◄ هر چیزی بزرگ . (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ). دبدابه .
دبداب . [ دَ ] (ع اِ) طبل . (از منتهی الارب ).