دبر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دُ بُ) [ ع. ] (اِ.) عقب، پشت. ج. ادبار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دُ بُ) [ ع. ] (اِ.) عقب، پشت. ج. ادبار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبر. [ دَ ب َ ] (ع مص ) پشت ریش گردیدن ستور کسی . (منتهی الارب ). پشت ریش شدن ستور. (تاج المصادر بیهقی ). پشت شتر ریش شدن . (زوزنی ).
دبر. [ دُ ] (ع اِ) سپس پشت . (منتهی الارب ). دُبُر. خلاف قبل . ◄ سپس و آخر هر چیز. ج، ادبار. ◄ جئتک دبر الشهر و فی دبر الشهر و علی دبر الشهر و ادبار الشهر وفی ادبار الشهر؛ آمدم ترا آخر ماه . ◄ کون . ◄ پشت . (منتهی الارب ). ◄ گوشه ٔ خانه . (منتهی الارب ). و نیز رجوع به دُبُر شود.
دبر. [ دِ ] (ع اِ) مال بسیار. (منتهی الارب ). دَبر. رجوع به دَبر شود. (منتهی الارب ). ◄ گروه کبت انگبین (واحد ندارد). دَبر. (منتهی الارب ). رجوع به دَبر شود.