دبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبل . [ دِ ] (ع اِ) سختی . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). دُبَل . (منتهی الارب ). ♦ دبل دابل و دبیل . مبالغه است . (منتهی الارب ) ؛ یعنی بدبختی بسیار و گران .(ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) بی فرزندی زن . (منتهی الارب ).
دبل . [ دُ ب َ ](ع ) ج ِ دُبلَة. (مهذب الاسماء). رجوع به دبلة شود.
دبل . [ دُ ب َ ] (ع اِ)ج ِ دبلة. (منتهی الارب ). رجوع به دُبلَة شود. ◄ ج ِ دبیل . (منتهی الارب ). رجوع به دَبیل شود.