دبلون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دبلون . [ دَ ب َ ] (ع اِ) صنفی از ذهب . نوعی پول طلا. مسکوکی زرین . از اهل عراق شنیده شده است که کلمه را بنون تلفظ کنند اما اهل مصر با لام اما به سکون باء ملفوظ دارند و آن مسکوک در اصل ضرب مردم اسپانی بود و دُبلُن میگفتند و در سوریه نیز شهرتی داشت ارزش آن ١٦ ریال یا اندکی کمتر یا بیشتر بود بر حسب زمان و مکان . (النقودالعربیة ص ٨٤ و ١٤٠ و ١٤١ و ١٧٣).