واژه جو

دبوغ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دبوغ . [ دَ ] (ع ص ) بارانی که زمین را به آب خود پیراید. (منتهی الارب ).

معنی دبوغ | واژه جو