واژه جو

دبوقه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دبوقه . [ دَ ق َ / ق ِ ] (اِ) نای انبان . (آنندراج ) : من گله رانم او دبوقه زنست کلهش بین که لعل قوقه ٔ اوست . خاقانی . دست من کم ز پای اوست بلی قلم من کم از دبوقه ٔ اوست . خاقانی .

معنی دبوقه | واژه جو