دبکلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دبکلة. [ دَ ک َ ل َ ] (ع مص ) گرد آوردن شتران پراکنده را از اطراف . (آنندراج ) (ازمنتهی الارب ).