واژه جو

دبک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دبک . [ دَ ] (ع مص ) حرکت دادن پا و آوا برآوردن با کشیدن پای بر زمین .(از دزی ج ١ ص ٤٢٤). ◄ بر زمین افکندن به نیرو: دبکه علی الارض . (دزی ج ١ ص ٤٢٤). ◄ پر کردن ظرفی با فشار: دبک الوعاء. (دزی ج ١ ص ٤٢٤).

معنی دبک | واژه جو