دتهوش

دتهوش . [ دَ ] (اِ) هیأت اوستایی کلمه ٔ «دی » است . هیأت دیگر آن دَذوَه است «دادار» یا آفریننده و آفریدگار و همیشه صفت اهورامزدا آورده شده است . این کلمه از مصدر«دا» به معنی دادن و آفریدن و ساختن و بخشودن است ودر پهلوی «داتن » و در فارسی «دادن » شده است و از همین بنیاد است «داتر» که در فارسی «دادار» (= آفریدگار) گوئیم . (از فرهنگ ایران باستان پورداود ج ١ ص ٧).