واژه جو

دثاث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دثاث . [ دَث ْ ثا ] (ع ص ) شکارکننده ٔ مرغان به فلاخن . (منتهی الارب ). واحد آن داث ّ است . (از اقرب الموارد).

دثاث . [ دِ ] (ع اِ) باران ریزه . (منتهی الارب ). مطر ضعیف . (اقرب الموارد). دث .

معنی دثاث | واژه جو