دحق

دحق . [ دَ ] (ع مص ) راندن و دور گردانیدن چیزی را. (منتهی الارب ). دور کردن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ انداختن زهدان آب منی را و قبول نکردن . و یقال ایضاً: قبح اﷲ اماً دحقت به ولدته . ◄ کوتاه شدن دست کسی از چیزی . (منتهی الارب ). ◄ التفات نکردن مردم به کسی . ◄ برآمدن زهدان ناقه بعد از زائیدن . (منتهی الارب ).