واژه جو

دحنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دحنة. [ دِ ح َن ْ ن َ / دِ ح ِن ْ ن َ ] (ع ص ) رجل دحنة؛ مرد گربز بدباطن . (منتهی الارب ). دجن . خبیث . پلید. ◄ فربه کوتاه بالای کلان شکم . ◄ زمین بلند. ◄ (اِخ ) نام جد احمر شاعرست . (منتهی الارب ).

معنی دحنة | واژه جو