دحول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دحول . [ دَ ] (اِخ ) نام آبیست به نجد در دیار بنی عجلان از قیس بن عیلان . (معجم البلدان ).
دحول . [ دُ ] (ع اِ) ج ِدحل . رجوع به دحل شود.
دحول . [ دَ ] (ع ص، اِ) چاهی که کنده شود پس یافته نشود آب آن زیر کنارهای وی پس نیز کنده شودتا چشمه ٔ آب بر آید. ◄ چاه فراخ جوانب .(منتهی الارب ). ◄ چاه کژ. (مهذب الاسماء). ◄ ناقه که پیش آید شتران را و یکسو شود از آنها. (منتهی الارب ).