دخلة

(دُ لَ) [ ع. دُخلَة ] (اِ.) باطن، درون.<br>

(دُ لَ) [ ع. دُخلَه ] (اِ.) باطن، درون.

دخلة. [ دِ ل َ / دُ ل َ / دَ ل َ ] (ع اِ) راز و نهانی و باطن کار و نیت مرد و نهانی او: دخلةالرجل . (منتهی الارب ). دخلت : به خبث نخله و فساد دخله و رجس اعتقاد و قبح الحاد موصوف و معروف بود. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ).

دخلة. [ دِ ل َ ] (ع اِ) رنگی آمیخته در رنگی . ◄ آمیختن رنگی در رنگی . ◄ هو حسن الدخلة؛ او نیکو روش است در کارهای خود. (منتهی الارب ).

دخلة. [ دَ ل َ ] (ع اِ) جای شهد نهادن زنبوران . (منتهی الارب ).