دخلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دخلة. [ دِ ل َ / دُ ل َ / دَ ل َ ] (ع اِ) راز و نهانی و باطن کار و نیت مرد و نهانی او: دخلةالرجل . (منتهی الارب ). دخلت : به خبث نخله و فساد دخله و رجس اعتقاد و قبح الحاد موصوف و معروف بود. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ).
دخلة. [ دِ ل َ ] (ع اِ) رنگی آمیخته در رنگی . ◄ آمیختن رنگی در رنگی . ◄ هو حسن الدخلة؛ او نیکو روش است در کارهای خود. (منتهی الارب ).
دخلة. [ دَ ل َ ] (ع اِ) جای شهد نهادن زنبوران . (منتهی الارب ).