دخمه بان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دخمه بان . [ دَ م َ / م ِ ] (اِ مرکب )گوربان . نگهبان گورستان . نگهبان مقبره : در دخمه ٔ چرخ مردگانند زین جادوی دخمه بان مرا بس . خاقانی . بدرند از سماع دخمه ٔ چرخ سخره بر دخمه بان کنند همه . خاقانی . مأمون الرشید از خلفای عباسی به هدایت پیرمردی که خدمت دخمه بانی داشت ... در آن دخمه رفت . (تذکرةمرآة الخیال ص ٢٨٦).