دخمه کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دخمه کردن . [ دَ م َ / م ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) دخمه ساختن . سرداب برای مردگان ساختن . مقبره ساختن . گورخانه بنا کردن : خروشان بشستش ز خاک نبرد بر آیین شاهان یکی دخمه کرد. فردوسی . به آیین شاهان یکی دخمه کرد چه از زرد وسرخ و چه از لاجورد. فردوسی . یکی دخمه کردش به آیین اوی بر آنسان که بد فره ٔ دین اوی . فردوسی . بفرمود تا دخمه دیگر کنند زمشک و زکافورش افسر کنند. فردوسی . یکی دخمه کردند شاهنشهی یکی تخت زرین و تاج مهی . فردوسی . زلشکر کسی کو بمردی براه ورا دخمه کردی بدان جایگاه . فردوسی .