دخمه گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دخمه گاه . [ دَ م َ / م ِ] (اِ مرکب ) محل دخمه . مقبره . دخمه دان : که این قادسی دخمه گاه منست کفن جوشن و خون کلاه منست . فردوسی . بآیین کفن کردش و دخمه گاه وزآنجایگه رفت نزد سپاه . اسدی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی