دد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) [ په. ] (اِ.)<BR>۱- جانور درنده.<BR>۲- جانورِ غیراهلی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ) [ په. ] (اِ.) ۱- جانور درنده. ۲- جانورِ غیراهلی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دد. [ دُ ] (اِ صوت ) به هندی کلمه ای است که جانور چرنده مثل سگ وگربه را بدان رانند. (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی ).
دد. [ دَ دُن ] (ع اِ) بازی . (منتهی الارب ).
دد. [ دَ ] (ع اِ) بازی . (از مهذب الاسماء). هزل . لهو. بازی . و فی الحدیث : ما انا من دد و لاالدد منی . و فیه لغات هذا: دد. دداً. ددن و ددد. ◄ پاره ای از زمان . (از منتهی الارب ).
فرهنگ طیفی واژهدان
دیو حیوان گوشتخوار، حیوان صیاد، ببر، گرگ، شغال، کفتار خونآشام، خفاش، حیوان مار، خزندگان عقرب