ددری

ددری . [ دَ دَ] (ص نسبی ) منسوب به ددر. ◄ آنکه بیرون خانه دوست دارد. کودکی که میل دارد به کوچه و خیابان رود. ◄ زن شایق به گردش در کوچه و بازار. زن که به خانه های کسان رود تباهکاری را. زن که به کار بد رود به خانه های غیر. زن بدعمل . زن تباهکار.