در آهنین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
در آهنین . [ دَ رِ هََ ] (اِخ ) یا در بند آهنین، باب الحدید عربی، نامی که در ممالک شرق اسلامی به بعضی گردنه ها اطلاق میشد. معروفترین آنها گردنه ای است در ماوراءالنهرنزدیک جاده ٔ قدیم سمرقند به ترمذ. شوان تسانگ که در٦٣٠ م . از آن گذشت شرح مختصری در باب آن نوشته است، نام فارسی آن اول بار در کتاب البلدان یعقوبی آمده است در ادوار بعد مرز بین ماوراءالنهر و اراضی تابع بلخ محسوب بود. اولین اروپاییی که از آن دیدار کرد (١٤٠٤ م .) کلاویخو بود و بقول او گمرک خانه ای در آنجا دایر بود که عایداتش بدستگاه امیر تیمور میرسید. حالیه جاده ای از آن می گذرد. (از دائرة المعارف فارسی ).