در چکاندن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

در چکاندن . [ دُ چ َ /چ ِ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از اشک ریختن : درم از دیده چکانست بیاد لب لعلت نظری باز به من کن که بسی در بچکانم . سعدی .