درآموختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درآموختن . [ دَ ت َ ] (مص مرکب ) آموختن . آموزاندن . یاد دادن . تعلیم . (دهار) : مرا باید بچشم آتش برافروخت به آتش سوختن باید درآموخت . نظامی . ستون سرو را رفتن درآموخت چو غنچه تیز شد چون گل برافروخت . نظامی . خردمند ازو دیده بردوختی یکی حرف در وی نیاموختی . سعدی . رجوع به درآموزاندن و آموختن شود. ◄ آموختن . آموزیدن . فراگرفتن . یاد گرفتن . تعلم : سوی عالم آمد رخ افروخته همه علم عالم درآموخته . نظامی . چه باید چشم دل را تخته بر دوخت چو نجاری که لوح از زن درآموخت . نظامی . گر از من کوکبی شمعی برافروخت کس از من آفتابی درنیاموخت . نظامی . چو خسروتخته ٔ حکمت درآموخت به آزادی جهان را تخته بردوخت . نظامی . رجوع به آموختن شود.