درآمیختن

درآمیختن . [ دَ ت َ ](مص مرکب ) آمیختن . مخلوط شدن . ممزوج شدن . (یادداشت مرحوم دهخدا). التیاث . (از منتهی الارب ) : وزین شیوه سخنهایی برانگیخت که از جان پروری با جان درآمیخت . نظامی . اعتکار و تعاکر؛ با هم درآمیختن قوم در حرب . تداغش و دَغوَشَة؛ درآمیختن با همدیگر در کارزار یا در بانگ و فریاد. تهویش ؛ درآمیختن مردم و سخن و جز آن . (از منتهی الارب ). دَغمَرَة؛ درآمیختن خلق . (منتهی الارب ). کَرفَاءَة؛درآمیختن قوم . لَهز؛ درآمیختن با گروهی . لَهزمة؛ درآمیختن سپیدی با سیاهی موی . (از منتهی الارب ). ◄ مخلوط کردن . ممزوج کردن . بهم و بر یکدیگر درآوردن چیزی و لابلا کردن . (یادداشت مرحوم دهخدا). اشماط. تلبیس . دَغر. مَشج . مَوَث . مَوَثان : أشب ؛ درآمیختن بعضی را به بعضی . اقطاب ؛ درآمیختن شراب را. تعکیر؛درآمیختن دردی به شراب و روغن و شیر و مانند آن . شَبک ؛ درآمیختن و به یکدیگر درآوردن . قَطب ؛ درآمیختن می را. مَش ّ؛ درآمیختن و سودن چیزی را چندانکه گداخته شود. (از منتهی الارب ). ◄ موافقت نمودن . مأنوس و مألوف شدن . (ناظم الاطباء). معاشرت کردن . دمساز شدن . اقراف . (از منتهی الارب ) : دوست دشمن شود چو بگریزی بد قرین گرددار درآمیزی . سنایی . با نفس هرکه درآمیختم مصلحت آن بود که بگریختم . نظامی . ◄ نزدیکی کردن با زن . با زنی بخفتن . مباضعت کردن . (یادداشت مرحوم دهخدا). مباشرت کردن . آرمیدن با زنی .