درآویزی

درآویزی . [ دَ ] (حامص مرکب ) نزاع . آویزش : شانه گه گه با سر زلفت درآویزی کند آری آنجاها کرا باشد دو سر جز شانه را. امیرحسن دهلوی (از آنندراج ).