درآینده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درآینده . [ دَ ی َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) نعت فاعلی از درآمدن . داخل شونده . واردشونده .بدرون آینده . داخل . (دهار). سالک . میخَط. (منتهی الارب ). وارد. (دهار). هادف . (منتهی الارب ) : خورشید سپهر و کرم و جود و سخائی نور تو درآینده ز هر روزن و هر در. سوزنی . جاحر؛ درآینده به سوراخ و نهان جای . خشیف، مندمج ؛ درآینده در چیزی . سَدّ؛ درآینده میان دو چیز. کارع ؛ درآینده در آب . مفجر؛ وقت فجر درآینده . هجوم ؛ ناگاه درآینده بر کسی . هکم ؛ بی باکانه در کار بی فایده درآینده . ◄ فرورنده : أهضم ؛ شکم باریک و درآینده . (منتهی الارب ).