درامج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درامج . [ دُ م ِ ] (ع ص ) رفتار ناوناوان و خرامان . (منتهی الارب ). شخصی که در راه رفتن خود متکبر و بخود بالیده باشد. (از اقرب الموارد). درابج . درانج . و رجوع به درابج و درانج شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درامج . [ دُ م ِ ] (ع ص ) رفتار ناوناوان و خرامان . (منتهی الارب ). شخصی که در راه رفتن خود متکبر و بخود بالیده باشد. (از اقرب الموارد). درابج . درانج . و رجوع به درابج و درانج شود.