دربافتن

دربافتن . [ دَ ت َ ] (مص مرکب ) بافتن . ◄ آمیختن . درآمیختن . پیوستن : آن دو فاضل فضل خود دریافتند با ملایک از هنر دربافتند. مولوی . رجوع به بافتن شود.