دردزدیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دردزدیدن . [ دَ دُ دی دَ ] (مص مرکب ) دزدیدن . ♦ تن یا سر دردزدیدن ؛ دور کردن آن . عقب بردن آن : تن خویش از سر کهان دردزد جان خویش از می مهان پرور. سنایی . ز خاک پای مردان کن چون تخت حاسبان تاجت وگر تاج زرت بخشند سر دردزد و مستانش . خاقانی .