درس گفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درس گفتن . [ دَ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) تدریس . استذکار. (یادداشت مرحوم دهخدا) (از منتهی الارب ) : به عیبی که گفته ست درس هنر به امنی که خورده ست خون خطر. ظهوری (از آنندراج ). محبت درس معنی گوید افلاطون و مطلب کو که صغری خندد و کبری فروگرید به برهانش . عرفی (از آنندراج ).