درشت پسند

درشت پسند. [ دُ رُ پ َ س َ ] (نف مرکب ) کنایه از دشوار پسند. (آنندراج ) (انجمن آرا) : ورنه، نه آن درشت پسند است روزگار کو روزگار خویش به هر کس کند هدر. انوری . ◄ کنایه از مردم کثیف طبع. (برهان ). ◄ احمق و ابله . ◄ روستایی . ◄ بی ادب .(ناظم الاطباء).