درعیة

درعیة. [ دَ ی َ ] (اِخ ) واحه ای در نجد، عربستان سعودی واقع در حدود ٢٠ کیلومتری شمال غربی ریاض پایتخت سابق آل سعود. وادی حنیفه از آن می گذرد. از آبادیهای آن بجیری است که مسکن ابن عبدالوهاب و بسیاری از علمای خاندان او بوده است، و مقبره ٔ وی در همانجاست . درعیة اول بار در ٨٥٠ هَ . ق . آباد شد. در ١١٣٩ هَ . ق . محمدبن سعود فرمانروای آن گردید. در ١١٥٧ هَ . ق . ابن عبدالوهاب که از زادگاه خودعیینه رانده شده بود در درعیه سکنی گزید و او و محمدبن سعود به نشر مذهب وهابی پرداختند. دولت سعودی درعیه در اوایل قرن ١٣ هجری همه ٔ شبه جزیره ٔ عربستان را تحت فرمان داشت، در لشکر کشی ابراهیم پاشا به نجد، پس از مدتی محاصره درعیه سقوط کرد (١٢٣٣ هَ . ق .) وبه امر وی ویران گردید (١٢٣٤ هَ . ق .). محمدبن مشاری به عمران آن پرداخت ولی دگر بار سپاهیان مصری آن را ویران کردند و سوختند. (از دائرةالمعارف فارسی ).

درعیة. [ دِ عی ی َ ] (ع اِ) پیکانی که در زره درآید. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، دَراعی ّ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).