درغانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درغانی . [ دَ ] (ص نسبی ) منسوب به درغان که شهری بوده است به حوالی سمرقند در ساحل جیحون : یکی از جای برجستم چنان شیر بیابانی زئیری برزدم چون شیر بر روباه درغانی . ابوالعباس . که با خرسنگ برناید سروزن گاو درغانی . (یادداشت مرحوم دهخدا).