درفسة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درفسة. [ دَ ف َ س َ ] (ع مص ) برداشتن نشان بزرگ را. (از منتهی الارب ). حمل کردن «درفس » و علم بزرگ را. (از اقرب الموارد). ◄ سوار شدن شتر کلان جثه را. (از منتهی الارب ).
درفسة. [ دِ رَ س َ ] (ع ص، اِ) مؤنث درفس . ماده شتر بزرگ جثه . ◄ ماده شتر که در دو پهلوی خود گوشت فراوان دارد. (از ذیل اقرب الموارد از لسان ). رجوع به درفس شود.