درمنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درمنده . [ دَ م َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) مختصر درمانده . (شرفنامه ٔ منیری ). درمانده . بیچاره . بی نوا. عاجز. متروک . (از ناظم الاطباء) : بفرمود صاحبنظر بنده را که خشنود کن مرد درمنده را. سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درمنده . [ دَ م َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) مختصر درمانده . (شرفنامه ٔ منیری ). درمانده . بیچاره . بی نوا. عاجز. متروک . (از ناظم الاطباء) : بفرمود صاحبنظر بنده را که خشنود کن مرد درمنده را. سعدی .