درنگی نمودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درنگی نمودن . [ دِ رَ ن ُ / ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) درنگی کردن . کندی کردن . آهستگی کردن . تأخیر کردن . تدکل . فشل . هلهلة. (منتهی الارب ): هنبتة؛ سستی و درنگی نمودن در کار. عوق، عوقة، عیق ؛ درنگی نماینده . (منتهی الارب ). ◄ ادامه دادن . باقی نهادن : ادامة؛ همیشه داشتن چیزی را و درنگی نمودن در آن . (از منتهی الارب ). غرب ؛ تمادی و درنگی نمودن . (از منتهی الارب ).