واژه جو

درودگاه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

درودگاه . [ دُ ] (اِخ ) قریه ای است میانه ٔ دو رودخانه ٔ دالکی و خشت افتا، ده فرسخی جنوبی زیراه . (فارسنامه ٔ ناصری ). دهی است از دهستان زیراه بخش برازجان شهرستان بوشهر. واقع در ١٢هزارگزی شمال باختری برازجان بین رودخانه ٔ شاپور ودالکی، با ١٢٦٩ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ دالکی وراه آن فرعی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).

معنی درودگاه | واژه جو