درگزینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درگزینی . [ دَ گ َ ] (ص نسبی ) درجزینی . منسوب به درگزین، که نام شهری بوده است به همدان . رجوع به درگزین و درجزین شود.
درگزینی . [ دَ گ َ ] (اِخ ) ناصربن علی، ملقب به قوام الدین و مکنی به ابوالقاسم . وزیر سلطان محمود سلجوقی . رجوع به ناصر درگزینی در ردیف خود و مآخذ ذیل شود: معجم البلدان ذیل درگزین و اخبار الدولة السلجوقیة و عیون الانباء ص ٢٦٨ و تتمه ٔ صوان الحکمة ص ٢٠٣.