دریاشکوه

دریاشکوه . [ دَرْ ش ُ ] (ص مرکب ) دارای هیبت و وقار مانند دریا. (ناظم الاطباء) : بر آن پهن صحرای دریاشکوه حصاری زد از موج لشکر چو کوه . نظامی . به قلب اندرون شاه دریاشکوه سپه گرد بر گرد دریا چو کوه . نظامی . بفرمان شه پیر دریاشکوه جواهر برون ریخت از کان کوه . نظامی . کس آگه نه کآن گنج دریاشکوه ز دریا بر او جمع شد یا ز کوه . نظامی . برآنم که این طاق دریاشکوه معلق چو دودیست بر اوج کوه . نظامی . کمر بر کمر گرد بر گرد کوه یکی وادیی بود دریا شکوه . نظامی .