دریاگری

دریاگری . [ دَرْ گ َ ] (حامص مرکب ) عمل دریاگر. ملاحی . کشتیبانی . (ناظم الاطباء) : از که دریاگری آموخت خیال تومگر رهنمایش شده این اشک چو پروین من است . حافظ (از آنندراج ).