دریای اخضر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دریای اخضر. [ دَرْ ی ِ اَ ض َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) دریای سبز. دریای سبزرنگ . ◄ (اِ مرکب ) کنایه از آسمان است . (برهان ) : دریای اخضر فلک و کشتی هلال هستندغرق نعمت حاجی قوام ما. حافظ. ♦ موج دریای اخضر تیغ ؛ حرکت سریع شمشیر بران و آبدار : کوه را چون سفینه بشکافد موج دریای اخضرتیغش . خاقانی .
دریای اخضر. [ دَرْ ی ِ اَ ض َ ] (اِخ ) دریای سبز. نام دریائی است . (برهان ). نام دریایی از هفت دریا که هر یکی شاخی از بحرالمحیط است . (غیاث ) (آنندراج ). اقیانوس هند. (ناظم الاطباء). جغرافیون عرب این نام را اکثر به محیط کبیر و گاه به دریای سفید (مدیترانه ) داده اند. رجوع به اخضر و بحرالاخضر و دریای سبز و دریای محیط در ردیفهای خود شود.