دریای ثالث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دریای ثالث . [ دَرْ ی ِ ل ِ ] (اِ مرکب ) باران . غیث . مطر. (از غیاث ). صاحب آنندراج گوید: مراد باران است، خیرالمدققین [ یعنی خان آرزو ] در شرح این بیت که : چو دریای ثالث نمطشوی خاک ز ثالث ثلاثه جهان کرد پاک . گوید که : همه ٔ دریاها سه قسم اند: اول بحورو انهاری که بروی زمین اند چنانچه مشهور و معلوم همه است، دوم دریاهای فوق آسمان چنانکه اهل نقل از آن روایتها کرده اند و اگر از آنها انهار بهشت که مکان آنها بر فوق سماست اراده کنند نیز موجه است، سوم دریای معلق بین السماء و الارض که عبارت از ابر بود و آن را ایزد تعالی برای تقاطر آفریده تا زمین را از قاذورات بشوید و سرسبز هم گرداند.