دریخ

دریخ . [ دَ / دِ ] (اِ) دریغ. به معنی دریغ است . (از لسان العجم شعوری ج ١ ورق ٤٣٥) (ناظم الاطباء). رجوع به دریغ شود. ♦ دریخ آمدن ؛ دریغ آمدن . افسوس خوردن : درختی که باشد نموش ز بیخ ببریدنش در دل آید دریخ . میرنظامی (از لسان العجم ج ١ ورق ٤٣٥). ♦ دریخ داشتن ؛ کوتاهی کردن و دریغ نمودن : پری رویی نباشدچون کمالش همی دارد دریخ از من جمالش . میرنظامی (از لسان العجم ج ١ ورق ٤٠٩). رجوع به دریغ شود.