دریر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دریر. [ دَ ] (ع مص ) تیز دویدن اسب یا نرم دویدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ روان شدن خوی . (از منتهی الارب ).
دریر. [ دَ ] (ع ص ) مرد گرداندام توانا. (منتهی الارب ). ◄ ستور تیزرو. ◄ چراغ روشن و نورانی . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).