دریکنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دریکنده . [ دَ ک َ دَ / دِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بیشه بخش مرکزی شهرستان بابل . واقع در ٦هزارگزی جنوب خاوری بابل و دو هزار وپانصدگزی خاور راه شوسه ٔ بابل به گنج افروز با ١٣٠ تن سکنه . آب آن از فاضلاب چشمه جنید و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).