دری
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دُ رِّ) [ ع. ] (ص نسب.) روشن، درخشنده، درخشان.
(~.) (ص نسب.) منسوب به دره (کوه): کبک دری.
وری (دَ. وَ) (اِمر.) (عا.) سخنان بیهوده، حرفهای بی سر و ته.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(دُ رِّ) [ ع. ] (ص نسب.) روشن، درخشنده، درخشان.
(~.) (ص نسب.) منسوب به دره (کوه): کبک دری.
وری (دَ. وَ) (اِمر.) (عا.) سخنان بیهوده، حرفهای بی سر و ته.