دزق

دزق . [ دِ زَ ] (اِخ ) اصل آن «دزه » است و آن نام چند قریه است از جمله دزق حمص در مرو، دزق شیرازاد و دزق باران و دزق مسکین همگی در مرو شاهجان، و دزق علیا در مروالرود، و دزق سفلی از قرای «پنج ده ». و نیز دزق نام قریه ٔ بزرگی است برراه شاش در ماوراءالنهر مابین زامین و سمرقند، که به همگی اینها برخی از اشخاص نسبت دارند. (از معجم البلدان ). و رجوع به الانساب سمعانی و منتهی الارب شود.

دزق . [ دِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سرولایت بخش سرولایت، شهرستان نیشابور. واقع در ١٢هزارگزی غرب چکنه بالا، با ٨٧١ تن سکنه . آب آن از قنات و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).