دزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دزه . [ دِ زَ ] (اِخ ) شهرکی است [به خراسان ] بر دامن کوه و رود مرو به میان او بگذرد و جایی خوش است و میوه های بسیار. (حدود العالم ).
دزه .[ دِ زَ ] (اِخ ) از طسوج قاساق . (تاریخ قم ص ١١٤).
دزه . [ دِ زَ ] (اِ) مزید مؤخر امکنه قرار گیرد، چون تشکیدزه . (از یادداشت مرحوم دهخدا).